Hij woonde in Almelo, ik in Amsterdam. Telkens als ik voor een paar dagen met de trein naar het oosten vertrok om onderzoek te doen voor mijn boek, verheugde ik me erop om hem weer te zien. En steeds als ik op de terugweg was, in de trein naar het westen, treurde ik om hem. Omdat ons weerzien veel te kort was geweest, omdat ik hem opnieuw moest achterlaten. Ik denk niet dat hij het zelf zo ervaren heeft, maar dat maakt me niet uit. Ik had en heb een levensgrote zwak voor Jeremy. (lees verder op de website van uitgeverij Augustus)