De 38-jarige Aukje heeft al twintig jaar een bijstandsuitkering. Haar sociale leven beperkt zich tot de internetchat. In de winter trekt ze twee truien over elkaar aan omdat er geen geld is voor een warme jas.
Bij de twintigers Dennis en Chantal is werkelijk alles een puinhoop: hun huishouden, de opvoeding van hun drie jonge kinderen, hun financiën. Ze dreigen ten onder te gaan aan hun schulden, maar werken zich met impulsieve acties ook steeds verder in de nesten. Zelfs hun hulpverleners lijken geen uitweg meer te weten. Instanties spreken elkaar tegen, geld waar het gezin recht op heeft wordt om onduidelijke reden niet uitgekeerd. Van een liefdadigheidsproject krijgen ze iedere week een pakket met levensmiddelen.

Hij woonde in Almelo, ik in Amsterdam. Telkens als ik voor een paar dagen met de trein naar het oosten vertrok om onderzoek te doen voor mijn boek, verheugde ik me erop om hem weer te zien. En steeds als ik op de terugweg was, in de trein naar het westen, treurde ik om hem. Omdat ons weerzien veel te kort was geweest, omdat ik hem opnieuw moest achterlaten. Ik denk niet dat hij het zelf zo ervaren heeft, maar dat maakt me niet uit. Ik had en heb een levensgrote zwak voor Jeremy.